Renoveren, daar hebben zowel Zjuultje als ik zelf geen zin in. Gezien we beiden een vrij druk werkschema hebben, en de vrije (klusjes) tijd dus eerder beperkt is, kozen we ervoor om iets kleiner te gaan wonen, maar dan wel in een nieuwbouw.
Akkoord, ook aan een nieuwbouw heb je wat werk. Alles moet afgewerkt, geschilderd, ingericht,… en meer dan een jaar na de oplevering is nog steeds niet alles in orde, maar dat is niks vergeleken bij afbraakwerken, leggen van leidingen, elektriciteit, vloeren, en niet te vergeten: verschillende weken of zelfs maanden in een bouwwerf leven.
Veel mensen ploeteren zich niettemin met liefde door dergelijke werkzaamheden, in ruil voor een huis met karakter. Een huis met een verhaal. Sommigen zijn zelfs heel letterlijk op zoek naar het verhaal achter hun huis.
Mensen verhuizen, huizen blijven staan. Wat heeft het behang gezien? Wat herinnert de deurknop zich? Welke zwerftochten heeft die gevonden knoop gemaakt?
Alledaagse dingen zijn zo vertrouwd dat we ze vaak over het hoofd zien. Maar het zijn de spijkers in de muur die getuige zijn van belangrijke momenten in ons leven. Zij zien mensen komen en weer gaan.
De meubels worden meegenomen, maar de indrukken blijven achter. Elke huiskamer is vol herinneringen en verhalen.
Wanneer je je intrede doet in een nieuw huis (of appartement) dan ontdek je er de sporen van de vroegere bewoners.
De muur is verkleurd op de plaats waar een kast heeft gestaan, de deurlijsten zijn onder handen genomen door een kat, een gat in de muur geeft aan op welke plaats de heer des huizes ooit zijn hoed aan de kapstok hing, thuiskomend na een drukke werkdag.
Sommige gaten worden dichtgeplamuurd, andere blijven zichtbaar. De serie pluggen van Nienke Sybrandy is voor de gaten die gaten mogen blijven, vanwege hun schoonheid of verhaal.
