Meer op vitreluxe.com (via)

Reading Lamp, in 2002 ontworpen door de 4 Franse designers Jun Yasumoto, Alban Le Henry, Olivier Pigasse en Vincent Vandenbrouck.
Om het licht te doven leg je er gewoon je boek overheen. Zo vind je later meteen de juiste bladzijde terug. Wanneer je het boek er terug af neemt, floept het licht weer aan.
Materialen: Polycarbonaat, een fluorescent lichtje en een infra-rood schakelaar.

Simpel maar geniaal.

Voor zover ik weet is dit enkel een concept. Ik heb het ding helaas nog nergens te koop gevonden.

The people from Antrepo Design Industry have a concept for what appears to me as the coolest Salt & Pepper shakers ever.
These “Salt&Pepper Cell” are the last members of  their “I’m not product” series, which are all pretty awesome IMO. (other items in this series: TunerTime, Minutuner and TimeTuner)

The shakers look like D size batteries and have the same dimensions.
They’re made from stainless steel and glass, and have power indicators on the sides that show you the amount of spices left.

Antrepo Design Industry is currently looking for a partner company for the production process.
If I was like,  a “Salt & Pepper Shaker Manifacturer”… or something… I think I would allready be producing them. This is a sure shot hit!

Companies interested in this product may contact Antrepo Design Industry through its website, antrepo4.com.

Come on ladies and gents! Contact these people, make them an offer and get those things to the Antrepo Shop as soon as possible. I’ve got my Credit Card ready!

De pientere mensen van BlueLounge hebben een serie zeer handige “tsjoepen” ontworpen om je van dit euvel af te helpen.

De CableDrop wordt geleverd in sets van 6 stuks, telkens in 3 verschillende kleuren.
Door de zelfklevende film op de achterzijde blijven ze proper zitten waar je ze hebben wil.

Prijs: $9.95 en verkrijgbaar hier.

Gevonden in het portfolio van Roma Lubimov op behance.net.

“Een tapijtje ofwa?”
Zeer zeker. Op de foto’s ziet het er mooi uit maar als je het voor je op de grond ziet liggen, krijg je spontaan zin om schoenen en sokken uit te gooien en er blootsvoets over te dartelen.

Telkens de inrichting van onze zitruimte ter sprake komt, moet ik aan dat ding denken en —zoals wel meer voorkomt wanneer ik m’n zinnen op iets heb gezet— ziet ieder ander tapijt (zelfs het allermooiste) er toch zo’n héél klein beetje lelijker uit.

Tot op vandaag, bijna een jaar na datum, kan ik me nog steeds geen enkel andere waardige opvolger voor het “Fakse”-vloerkleedje van den Ikea, dat momenteel onze zitruimte siert voorstellen.

Waarom ligt het dan nog niet op onze vloer in alfa7?
Om de eenvoudige reden dat ik geen $4,400 neertel voor een tapijt. (De kleine versie welteverstaan. De grote kost je $6,600).

Verkrijgbaar o.a via Design Within Reach (Within Reach? Yeah, right).

Niet echt iets voor mij, aangezien ik enkel 2 klontjes suiker in m’n tas koffie gooi,… maar voor de koffie-met-melk-slurpende medemens best handig.

Te koop op Suck UK.

Akkoord, ook aan een nieuwbouw heb je wat werk. Alles moet afgewerkt, geschilderd, ingericht,… en meer dan een jaar na de oplevering is nog steeds niet alles in orde, maar dat is niks vergeleken bij afbraakwerken, leggen van leidingen, elektriciteit, vloeren, en niet te vergeten: verschillende weken of zelfs maanden in een bouwwerf leven.

Veel mensen ploeteren zich niettemin met liefde door dergelijke werkzaamheden, in ruil voor een huis met karakter. Een huis met een verhaal. Sommigen zijn zelfs heel letterlijk op zoek naar het verhaal achter hun huis.

Mensen verhuizen, huizen blijven staan. Wat heeft het behang gezien? Wat herinnert de deurknop zich? Welke zwerftochten heeft die gevonden knoop gemaakt?

Alledaagse dingen zijn zo vertrouwd dat we ze vaak over het hoofd zien. Maar het zijn de spijkers in de muur die getuige zijn van belangrijke momenten in ons leven. Zij zien mensen komen en weer gaan.

De meubels worden meegenomen, maar de indrukken blijven achter. Elke huiskamer is vol herinneringen en verhalen.

Wanneer je je intrede doet in een nieuw huis (of appartement) dan ontdek je er de sporen van de vroegere bewoners.
De muur is verkleurd op de plaats waar een kast heeft gestaan, de deurlijsten zijn onder handen genomen door een kat, een gat in de muur geeft aan op welke plaats de heer des huizes ooit zijn hoed aan de kapstok hing, thuiskomend na een drukke werkdag.

Sommige gaten worden dichtgeplamuurd, andere blijven zichtbaar. De serie pluggen van Nienke Sybrandy is voor de gaten die gaten mogen blijven, vanwege hun schoonheid of verhaal.

Niets zo lekker als een heerlijk geurend zjatje koffie tijdens het werken. En als die dan bovendien nog uit een schoon machien komt…

Deze nieuwe koffiezet van WMF werkt met standaard koffie-pads en zou perfect passen in mijn nieuwe (binnenkort afgewerkte) bureau. :P

Verkrijgbaar in 4 kleurtjes: “Kiwi”, “Mango”, “Berry” en “Stone” en het tasje dat eronder past kun je apart bestellen, mocht je ‘em op een scheve maandagochtend uit je pollen laten vallen.