Meubilair
7
Jul 09
Later als ik groot ben
Dan koop ik mij er zo eentje.
Ik zie mij daar al in zitten jong. Cohiba Espléndido in de linkerhand, een scheut 25-jarige Macallan op het bijzettafeltje. Vredig onderuit geleund. Een streepje Donald Byrd op de achtergrond.
Al van de eerste keer dat ik dit ding zag was ik verkocht. Een paar keer heb ik op het punt gestaan een interessante tweedehands-aanbieding niet aan mijn neus voorbij te laten gaan, maar met een tweejarige pagadder en krab-grage kat in huis is dat niet zo’n goed idee.
Bovendien heb ik nu al een collectie stoelen in huis die nauwelijks binnen de 4 muren van onze bescheiden woning past.
In afwachting van het juiste moment, is dit boekje alvast leuk om bij weg te dromen.
“The first comprehensive case study of an American design classic from the previous century”, aldus de uitgever.
Voor de geïnteresseerden:
The Eames Lounge Chair: An Icon of Modern Design
by Pat Kirkham, Thomas Hine, David Hanks, Martin Eidelberg
Hardcover – Dimensions: 25 x 25 cm – 192 pages
Published by, BIS Publishers
ISBN: 9789063691356
25
Jun 09
Pierre Paulin (1927-2009)
Bij het bezoeken van de Artifort website stoot ik op een paginagroot overlijdensbericht.
Pierre Paulin, de Franse vormgever die vanaf 1959 voor de Nederlandse meubelfabrikant enkele van de (naar mijn mening) mooiste ontwerpen in de design-geschiedenis heeft getekend is op 13 juni overleden. Hij werd 81 jaar.
Pierre Paulin werd in 1959 (of was het ‘58?) op aanraden van esthetisch adviseur Kho Liang Ie bij Artifort aangeworven, en introduceerde er een aantal nieuwe constructies en technieken, waaronder een ingenieuze combinatie van plastic/metaal/hout & latex-schuim.
De “Mushroom” fauteuil bijvoorbeeld, valt in deze categorie en bestaat uit een stalen buizenframe, latex-schuim, en een hoes uit rekbare stof, die de gehele onderliggende constructie aan het oog onttrekt.
Op die manier was Paulin in staat zitmeubelen te maken met prachtige, organische vormen, en tegelijkertijd een optimaal zitcomfort. Of zoals Artifort het zelf verwoordt: “Kunst waar je altijd goed in zit”
Zelf heb ik al ettelijke avonden in onze mushrooms doorgebracht en ik kan je verzekeren dat Pierre Paulin als geen ander wist hoe vorm en functie te combineren.
Een grote meneer. Sterkte aan zijn familie, vrienden en collega’s.
Een volledig overzicht van Pierre Paulin’s meubelontwerpen kun je bekijken in het Centre Pompidou te Parijs. Ook het Museum of Modern Art in New York heeft zijn beroemdste ontwerpen in de permanente design-collectie, en ze zijn uiteraard nog altijd te koop bij Artifort.
24
Jun 09
POÄNG Rocking Chair
De POÄNG-fauteuil is al jaar en dag mijn absolute favoriet als het over Ikea-meubelen gaat.
Gisteren vond ik een foto op Flickr van het nieuwste lid in de POÄNG-familie, vergezeld van volgende tekst:
IKEA (US) has 5 different rocking chairs if you count the children’s one. This is a rocker version of the venerable – and sometimes rather boring – POÄNG series. The frame is only $99 (plus whatever cost for the cushion and cover). [...]
Mooi!
Helaas vind ik geen enkele referentie naar deze stoel op zowel de US als NL Ikea-website.
Jammer dat deze twee jaar geleden nog niet bestond toen wij onze kinderkamer inrichtten.
15
Oct 07
Terrasweer
In april hadden we bij een Brugse meubelzaak het tafeltje besteld voor bij onze terrasstoelen. Wegens een probleem in de productie bij de Italiaans fabrikant, was de levering echter voor onbepaalde tijd uitgesteld en mochten we toch nog heel de zomer ons bijzettafeltje buiten slepen.
Sinds zaterdagvoormiddag is onze terras-uitrusting dan toch compleet geraakt, en bij wijze van ‘troostprijs’ hebben we 2 namiddagen in ‘t zonnetje kunnen zitten. Mét bijhorend drankje en sigaar uiteraard. :P
18
Dec 06
Finish Your Self (FYS)
Ruimtebesparende oplossingen in meubeldesign zijn zeker niet nieuw.
Denk maar aan de ‘UP-series’ van Gaetano Pesce voor C&B Italia (later B&B Italia), voor het eerst voorgesteld op de Milan Furniture Show in 1969.
Deze meubelen werden gemaakt uit polyurethaanschuim, platgedrukt en vacuum verpakt in een PVC omhulsel.
Zo spaarde men kostbare plaats bij het transporteren, en bij het openen van de verpakking nam het object automatisch zijn oorspronkelijke vorm terug aan.
Alain Berteau gaat nog een stapje verder met zijn ‘Cover Stool’ voor Montis, die op interieur 06 voor het eerst aan het grote publiek werd voorgesteld.
De verpakking van het krukje/voetenbankje wordt hierbij gebruikt als deel van het product zelf.
Het volstaat om het postpakket, waarin het ding wordt opgestuurd in elkaar te vouwen en te overtrekken met de kleurrijke Kvadrat-stof die je binnenin vindt.
Ook deze FYS Stool (Finish Your Self) van de Nederlandse David Graas steek je zelf in elkaar.
Zowel de verpakking als het product zijn uit hetzelfde soort karton gemaakt. Twee delen van de stoel worden gewoon losgesneden uit de doos waar de overige 6 onderdelen in zijn verpakt.
26
Oct 06
Leander Bed
Mijne madam is van mening dat baby-meubilair ietsje ‘klassieker’ mag zijn.
Aangezien ik het totáál niet heb voor klassiek (en al zeker niet voor die ‘cosy’, cottage-achtige stijl’ waarin de meeste baby-meubeltjes worden gemaakt), is dit misschien een leuke ‘compromis’. :P
Dit ‘Leander Bed’ is in ieder geval ook een héél stuk betaalbaarder dan de ‘Crib’ van Ooba, waarover ik het een eindje geleden heb gehad.
Ik heb ‘em al te koop gevonden voor 489 GBP, wat neerkomt op zo’n kleine €730, toch een pak minder dan de $2300 die je voor de ‘Crib‘ moet ophoesten.
Het ‘Leander’ bed is uitgevoerd in hoge kwaliteit scandinavische berk en werd reeds genomineerd voor ‘Best New Design in Denmark’ in 2004.
Het idee is vergelijkbaar met dat van de Ooba ‘Crib’. Je kunt het ding gebruiken als babybed, en mettertijd omvormen tot peuterbed en later zelfs een volwaardig kinderbed.
Persoonlijk ben ik nog steeds meer te vinden voor het ontwerp van de ‘Crib’.
Als mijn bankrekening mocht beslissen daarintegen… :)
17
Oct 06
Het containerpark…
Ik sta er niet bepaald voor te springen…
Auto volladen met allerhande rommel en vuilnis. Een hoop stof, zand, gras en ander fraais in je koffer, waardoor je achteraf nog een uur mag staan stofzuigen… (enfin, een beetje overdreven, maar je begrijpt wel…)
We wonen nu al een aantal maand in onze nieuwe woning, maar de cartport bleef er niettemin als een bouwwerf uitzien. Reden: kartonnen verpakkingen, zand, stenen en afgemaaid gras werden in de carport gedumpt onder het motto: “binnenkort moeten we écht ‘es naar ‘t containerpark”.
Dit weekend heb ik samen met Pieter de vuile klus dan toch maar eens geklaard.
Ondanks de vernieuwde -en tevens hoogst efficiënte- *ahem!* infrastructuur op het Brugse containerpark, waren we er behoorlijk snel vanaf.
Het leutige is bovendien dat we erin geslaagd zijn bovenstaande schoonheid te redden van een gewisse dood op de vuilnisbelt. Je kunt je de reactie van ons madammen waarschijnlijk wel voorstellen, toen we met nieuwe ‘rommel’ kwamen aanzetten,… maar ik vond em té mooi om in een container te laten belanden. De ex-eigenaar van de stoel was mij er dankbaar voor… :P